طه

وقتی قلم به دست می گیرم ناخودآگاه عشق مشقم می شود مشق هر شبم !!!

پس چگونه می توان به غیر تو پرداخت یا غیر از تو نوشت ؟

آخر این روز ها همه ذرات عالم  از عشق تو در شعف اند .

نامت آرامبخش دلهای خسته و غمزده است

ای جان فدای نام زیبایت رضا جان !!!!!

دشت یادت مرا غرق در لطافت مخملین نگاه آهویی میکند که به تو پناه آورده است .

بگذار من هم به تو پناه بیاورم

آمدم ای شاه پناهم بده …..